Aramak

TümMedyaİnsanlarTopluluklarGönderilerListeler
Raşomon posteri

Raşomon

1950

DramGizemSuç

Ormanda devriye gezen polisler tarafından, öldürülmüş bir adamın cesedi bulunur. Adamın karısı da tecavüze uğramıştır. Olaya tanıklık eden üç kişi vardır: Bir gezgin, oduncu ve bir haydut. İzleyici olarak mahkeme bizizdir ve tanıkların hikayelerini dinleriz. Tecavüze uğramış kadın da dahil, hepsinin anlattığı hikayeler birbirinden farklıdır. Öldürülen adamın da olaya tanıklığını izlediğimiz filmde çözülmesi zor bir bulmacayla karşı karşıyayızdır: İçlerinden birileri yalan söylemektedir ancak kim ve neden? Film, 20. yy.'ın başlarında yaşamış yazar Ryunosuke Akutagawa'nın Ormanın Sıklığı isimli kitabının uyarlaması. Ancak, toplam süresi 60 dakikayı pek geçmeyine yazarın diğer kitabı Rashômon'dan alınan kestilerin eklenmesiyle film son halini almış. Japon sinemasının ustalarından Kurosawa'nın bu filmi pek ödüllendirilmemişse de oldukça başarılı. Rashômon insan psikolojisi üzerinde duran ve yalanın sınırlarını zorlayan bir Japon draması.

Akira Kurosava fotoğrafı

Akira Kurosava

Yönetmen · Ran, Raşomon, Yaşamak olarak bilinir

Sinema tarihinin en büyük ve en etkili dehalarından biri olarak kabul edilen "İmparator" lakaplı Akira Kurosawa, yarım yüzyılı aşan kariyerinde Doğu ile Batı'nın anlatı tekniklerini kusursuz bir şekilde harmanlayarak dünya sinemasının çehresini tamamen değiştirmiştir. 1950 yılında çektiği Rashomon ile uluslararası alanda devrim yaratarak Japon sinemasını dünyaya tanıtan yönetmen; Yedi Samuray (1954) ile aksiyon sinemasının ve kahramanlık öykülerinin şablonunu çıkarmış, Ikiru (1952) ile insan ruhunun kırılganlığına ve varoluş sancılarına odaklanan sarsıcı dramlara imza atmış, Yojimbo ve Sanjuro gibi yapımlarıyla da Spaghetti Western türüne doğrudan ilham kaynağı olmuştur. Kariyerinin olgunluk döneminde Shakespeare uyarlamaları olan Kanlı Taht (Throne of Blood) ile Ran (1985) ve feodal dönemin görkemini resmeden Kagemusha (1980) gibi epik başyapıtlarla ustalığının zirvesine çıkan Kurosawa; dinamik kamera hareketleri, insan doğasına duyduğu derin merhamet ve kusursuz görsel kompozisyon anlayışıyla kendisinden sonra gelen George Lucas, Martin Scorsese ve Quentin Tarantino gibi pek çok sinemacıyı derinden etkileyen ölümsüz bir efsane olarak tarihe geçmiştir.